Column Helden en Zondaars in Metro Nieuws {Dutch}

Helden en zondaars.

De laatste weken denk ik veel aan deze twee mensen. Ik heb hen nooit ontmoet. En zij elkaar ook niet. Misschien hebben ze van elkaar gehoord, zoals ik over hen gehoord heb.

Terwijl ik de ochtendzon op mijn huid voel, fiets ik over zanderige paadjes, de wind wapperend door mijn haar en vraag ik mij af hoe het met deze man en vrouw gaat. Daar achter die tralies, van vrijheid beroofd.

Het gebeurt dagelijks. In landen waar de “rule of law” ver te zoeken is en een islamitisch regime de politiek en het dagelijks leven zwaar in zijn greep houdt, is andersdenkend zijn of je werk uitoefenen als mensenrechtenadvocaat een doorn in het oog van diens leiders. De prijs die de twee mensen betalen, is hoog.

Ik heb het over Raif Badawi, een Saudische schrijver en activist, die sinds juni 2012 veroordeeld is tot tien jaar cel en duizend stokslagen, waarvan er tot nu toe vijftig publiekelijk zijn uitgedeeld. Nasrin Sotoudeh is een bekende Iraanse mensenrechtenadvocaat, die op 13 juni 2018 zomaar zonder verklaring in haar huis is gearresteerd. Sotoudeh heeft eerder drie jaar gevangen gezeten, waarvan een groot deel in eenzame opsluiting, en stond de “Girls of Revolution Street” bij. Zij zijn de vrouwen die op straat hun “hijab” afdeden en de wind door hun haren lieten gaan in protest tegen het verplicht dragen van de hoofddoek. Ook deze vrouwen betalen momenteel een hoge prijs.

Landen van elkaar verwijderd, maak ik mij daar druk om. Helden horen niet thuis in een armzalige gevangenis. Ongeacht het gevaar dat zij liepen om op een dag weggerukt te worden van hun geliefden, streden Badawi en Sotoudeh moedig voor rechtvaardigheid en vrijheid in hun land. Dat wat voor jou en mij vanzelfsprekend is, ons vrij kunnen bewegen, vrij onze meningen kunnen delen, ook al is het bullshit, het kán. Een sexy dansfilmpje van onszelf op Instagram zetten? Niemand zal daar wakker van liggen, laat staan dat we worden gearresteerd. Wel als je als 18-jarige jonge vrouw in Iran woont en huilend op de staatstelevisie geforceerd wordt een bekentenis af te leggen.

De helden, die durven opstaan en niet bang zijn om anders te denken en zich vrij uit te drukken in landen waarin dat fataal is. De vrouwen en mannen, die dagelijks de wetten van hun land overtreden om zich vrij te kunnen voelen. De dansende meiden in hun slaapkamers. De wereld moet over hen horen. Juist wij moeten hun verhalen delen.

Vandaag is deze column gepubliceerd in Metro Nieuws .

(Happy!)

 

 

Con Amor,

Eva

 

 

 

 

A Woman’s Work: Free Nasrin Sotoudeh & the Girls of Revolution Street.

Iran’s renowned human rights lawyer, Nasrin Sotoudeh, who has defended the “Girls of Revolution Street” has been arrested. Again.

5 years ago I was part of Amnesty International’s campaign to free Nasrin Sotoudeh. A brave lawyer known for defending political activists, journalists, minors sentenced to death and, since december last year, the Iranian women who have started to protest against the compulsory hijab in their country.

 

 

International human rights organisations, international leaders and the European Parliament were putting pressure on the Iranian authorities to release Sotoudeh. She was convicted of crimes against national security and propaganda against the ruling system, but just like her clients she became a political prisoner.

Sotoudeh has become an important target of an unjust regime trying to shut her up.

After serving three years of a six-year sentence Soutodeh was released in September 2013, without further explanation. Despite the risk to be arrested again she relentlessly continued her work and critized the judicial system, recently on a new law that drastically restricts the access to an independent lawyer.

Her release and that of other activists was seen as a gesture of good faith from the Islamic Republic to the international community.

President Rouhani was preparing to attend the UN for the first time and needed to show he’s a reasonable international leader. While in fact, Iranian women and men who believe in justice and in their beautiful country are governed by unjust leaders who allow innocent prisoners to be tortured in over-crowded prisons.

An oppressive theocratic judicial system that allows prisoners to be hanged on the streets needs to show the world more humane gestures like these, but instead, after 5 years, they arrest Sotoudeh again. Taken away from her house, witnessed by her 18-year-old daughter, she has been imprisoned in the notorious Evin prison since last Wednesday.

Sotoudeh has to serve another sentence. Five years this time. Just like that. No explanation. No fair trial. It’s clear this woman’s work is a threat to the Iranian authorities and they want to silence her. Again. It feels like one of Franz Kafka’s stories to me.

The country’s leaders should go behind bars. Not Nasrin. Not the women who want to feel the wind in their hair. 

I can go on the streets here naked if I wanted, hair loose and no guardia civil officer would arrest me, they probably would think I just lost it. Although I heard some old stories saying topless women were arrested on the Ibizan beaches in the times of Franco. The dictator would roll over in his grave if he could see the free women baring their breasts on the sunny beaches.

A woman should decide what she wants to wear. So hijab or no hijab. Ripped jeans or mini-skirt. Bikini-top or bare breasts. Let her choose. Let her live.

Free the Girls of Revolution Street.

Free Nasrin Sotoudeh.

Free the people who are injustly jailed.

We don’t live in the dark ages anymore, do we?

 

Con Esperanza y Amor,

Eva

 

 

Photo credits: Leilie Mohseni / Instagram

 

 

 

%d bloggers like this: