De beste tijd om Mallorca of één van de andere Balearische eilanden te bezoeken, is nu. Oktober.
De zomer-gekte iedere dag weer gepaard met een genadeloze zon hoog en fel aan de hemel wordt opgevolgd door een periode van kalmte met een milde warmte van zo’n 24 graden. Zonlicht dat door een lagere stand van de zon altijd iets dromerigs heeft deze tijd van het jaar. En dat weten de mensen in de vliegtuigen ook, die nog steeds in grote aantallen arriveren.
Tweede lente
Op Mallorca gaat dat eigenlijk het hele jaar wel door in tegenstelling tot het zuster-eiland Ibiza dat een kort en hevig toeristen seizoen kent. In Oktober vangt op de Balearische eilanden de tweede lente aan. En dat zie je ook in de dierenwereld. De schapen in de velden, die je al van een afstand hoort grazen vanwege een belletje om hun nek, vele hebben lammetjes gekregen.
Minder leuk is dat vandaag 22 oktober blijkbaar het jagers-seizoen weer begonnen is. De geweerschoten hoorde ik al vroeg in de ochtend. Nu het af en toe geregend heeft in de Pla de Mallorca – de benaming voor het binnenland – oogt de natuur weer groener en gezonder. Ze kan weer ademhalen na een zinderende lange zomer en dat voel je. Ook de bewoners hebben weer lucht na maandenlange zomerhitte die zwaar en mat kan maken. De tweede lente op Mallorca is dus een tijd waar ik ieder jaar weer naar uitkijk. En dat doen ook de vele fietsers uit het Europese noorden die het eiland momenteel bezoeken. Het milde, nog steeds zonnige klimaat is natuurlijk het perfecte fietsweer.
Druk hoofd
Strak in het nylon en met snelle donkere bril op supersonische racefietsen komen ze ons tegemoet. Het is een bekende en prachtige route naar Pollença in het noord-oosten van het eiland. Wij gaan er naartoe, zij komen er vandaan. De bergketen Serra de Tramuntana, uitgeroepen tot werelderfgoed, geeft het hele landschap een dromerig beeld. De natuurlijke, terracotta gekleurde huizen, de wijngaarden en fruitbomen onderweg maken mijn drukke hoofd kalm en present. Intensief bewegen is sowieso een manier om alle gedachten te doorbreken en je wordt tevens beloond met geluksstofjes die het brein voor je aanmaken. Gek dat ik het dan niet vaker doe, zulke lange ritten op de racefiets.
Bijna botsing
Fietsen over de vaak smalle, bochtige land weggetjes is trouwens niet geheel ongevaarlijk. Bijna had ik een botsing met een tegenligger, een auto. Constant opletten geblazen dus en dat geldt vooral voor deze snelle fiets. Mijn mountainbike is veel logger en zwaarder en komt eerder tot stilstand. Het maakt het allemaal wel veel spannender op de racefiets en zo kan ik Dorus tenminste goed bijhouden, want die jakkert vaak maar door.
Ariant
We zijn namelijk op weg naar één van de mooiste plekjes op het eiland: Ariant, een ecologisch habitat en privaat natuurgebied van 1000 hectare, vlakbij Pollença. Na een spectaculaire klim in de auto, we reden het laatste stuk met iemand mee (blij om niet achter het stuur te zitten, want die haarspeldbochten…) stap je in een andere wereld.
Ik schreef eerder dit jaar een artikel over Ariant:
Kunst kijken
Twee kunstenaars hebben ervoor gekozen hun werk hier tentoon te stellen. Één ervan Connie, een glas-artieste die we inmiddels goed kennen en die ons had uitgenodigd. Ariant is een betoverend landgoed dat zich uitstrekt tot aan de kust. De 7 km kustlijn valt binnen het gebied. Het is zo groot dat het tevens een broedplek is van monniksgieren. De Mediterraanse Wildlife stichting bezit Ariant dat ooit geschonken is door een welvarend echtpaar met een liefde voor wilde dieren en ecologie. De vrouw was een biologe en plantte er een botanische tuin. Ze reisde de wereld rond om de verschillende planten uit andere Mediterraanse klimaatzones, zoals de Californische kust, Zuid-Afrika, Zuid- en Zuid-west Australië te verzamelen.
Geniet mee met deze foto’s:
Het was de lange rit dubbel en dwars waard. Dankbaar voor de schoonheid, van de omgeving en de kunst die mensen maken.
Con Amor,
Eva
☆evalunes 