Ornate pink crystal glasses resting on a glowing enchanted forest branch

Rode lijn {gedicht}

De zelfgenoegzame bril is gewild

Kijken met warme kleuren die de kou fijntjes bedekt

De grauwigheid zou maar pijn doen aan de ogen

De gure wind de tranen laten rollen

Schouders hangen en ruggen gebogen

Liever ga je dronken door het leven

–

Deze bril laat je rare dingen zeggen

Een land toekennen aan mensen dat ze niet eens willen hebben

Chaos, vernietiging en anarchie is onvrede, meer toch niet?

Ze kregen traangas maar willen alleen maar meer leraren

Is het niet zielig, arme jeugd, de vreemde vlag die je niet ziet?

De glazen maken roezig en tevree

–

Hoe moet het nou mensen, is er nog hoop?

De zelfgenoegzame bril moet bij het vuil

Geen sprookjesjournaal meer, geen fabeltjeskrant

Maar eerst nog even dansen op de vulkaan

En dan wordt het misschien nog wat met het land

Bril af en une ligne rouge voor de republiek.


—

La douce France is niet zacht meer

4 comments

  1. Met weinig woorden in een verontrustend ritme geplaatst, de wereld samengevat. Mooi Eva. En die foto met die vlag! Right in the face en met die bril wordt het niet gezien.
    Abraço!

    Liked by 1 person

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.