God doesn’t make junk ~ Holocaust survivor Edith Eva Eger.

“We don’t know where we are going, we don’t know what will happen, but nobody can take away from you what you put in your own mind,” said the mother of Dr. Edith Eva Eger when they were deported to the gates of Auschwitz.

The ballerina of Auschwitz, as Eger was called, was sixteen when she was taken away by the Nazis. In concentration camp Auschwitz she was forced to dance for Josef Mengele, the ‘angel of death’. She did so with her eyes closed. In her mind she wasn’t standing between the cold barracks, but in the Opera House in Budapest, and she was Juliet in the ballet Romeo and Juliet.

When the US Army liberated the camp on 4 May 1945, a soldier saw her hand move when she was left for dead among a number of dead bodies. He quickly called for medical assistance and therefore saved her life. She weighed only 32 kg at the time; her body was broken.

Two years ago I read her memoir The Choice. Sometimes I had to put it aside to catch my breath, only to pick it up again immediately and continue reading. An unforgettable book about the moving life of an extraordinary and powerful woman, who later, as a psychologist, helped veterans and soldiers with PTSD.

Here I would like to share some meaningful quotes from The Choice:

“Anti-Semitism wasn’t a Nazi invention. When I was growing up I developed a feeling of inferiority, and I became convinced that it was safer not to say that I was Jewish.”

“In Auschwitz, in Mauthausen, and during the death march, I survived by drawing on my inner world.”

“I found hope and faith in my inner life, even when surrounded by starvation, torture and death.”

“I did not yet know that nightmares do not adhere to land borders, that guilt and fear are boundless.”

“Maybe moving forward also means going back to the past.”

“We cannot choose to let the darkness disappear, but we can choose to cherish the light.”

“Every moment is a choice. No matter how frustrating, unpleasant, exhausting, painful or oppressive our experience, we can always choose how to respond.”

“You can take everything away from a person except one thing: the last of the human freedoms, which is to be able to choose what attitude to take in all given circumstances, to be able to choose your own path.” ~ Victor Frankl.

“I have nowhere to go to escape my discomfort; I just have to feel it.”

“By running away from the past, from my fear, I could not find freedom.”

“I turned my fear into a prison and locked it by remaining silent.”

“We can choose to be our own prison guards, or we can choose to be free.”

“Running away from the past or fighting against the pain we are experiencing now is equivalent to imprisoning ourselves.”

“Expressing yourself, i.e. self-expression, is the opposite of depression.”

“Mourning rites and rituals can be a hugely important part of grieving. I think that’s why religions and cultures contain distinct mourning rituals. There is a protected space and structure within someone begins to experience the feelings of loss.”

“To be passive is to let others decide for you. To be aggressive is to decide for others. To be assertive is to decide for yourself.”

“No one can make you a victim. Only you can do that.”

“If you can’t go through a door, go through the window.”

“To heal, we must embrace the darkness.”

“To heal means to tend the wound.”

‘Tempora mutantur, et nos mutamur in illis: times change and we change with them.”

“If we start believing that it is impossible for us to be loved if we are authentic, then we run the risk of denying our true nature.”

“Your own thoughts are the biggest prison and the key is in your pocket: the willingness to take total responsibility for your life; the willingness to take risks.”

Con Amor,

Eva

“God doesn’t make junk.”

“We weten niet waar we naartoe gaan, we weten niet wat er gaat gebeuren, maar niemand kan dat wat je in je eigen gedachten stopt, van je afpakken,” zei de moeder van Dr. Edith Eva Eger toen ze weggevoerd werden en voor de poorten van Auschwitz belandden.

De ballerina van Auschwitz, zoals Eger wordt genoemd, was toen 16 jaar oud. In het vernietigingskamp werd ze gedwongen om voor Josef Mengele te dansen. Dat deed ze, met haar ogen dicht. In gedachten stond ze niet in een kille barak, maar in het operahuis in Budapest, en was ze Julia, danstte ze Julia, in het ballet Romeo en Julia.

Vandaag, 75 jaar geleden, werd ze bevrijd uit wat de hel op aarde geweest moet zijn. Begin dit jaar heb ik haar boek ‘De Keuze’ gelezen, waarin ze haar memoires heeft opgetekend. Soms moest ik het even wegleggen om op adem te komen om het dan meteen weer op te pakken en verder te lezen. Een onvergetelijk boek over een aangrijpend leven van een bijzondere en krachtige vrouw, die later onder meer oud-veteranen en soldaten met PTSD is gaan begeleiden. Ze is nu 92 jaar.

Een kleine collectie quotes vol betekenis, uit haar boek ‘De Keuze’:

“Antisemitisme was geen uitvinding van de nazi’s. Toen ik opgroeide ontwikkelde ik een minderwaardigheidsgevoel, en ik raakte ervan overtuigd dat het veiliger was om niet toe te geven dat ik Joods was.”

“Als we erin gaan geloven dat het onmogelijk is dat er van ons wordt gehouden als we authentiek zijn, dan lopen we het risico om onze ware aard te ontkennen.”

“In Auschwitz, in Mauthausen, en tijdens de dodenmars overleefde ik door te putten uit mijn innerlijke wereld.”

“Ik vond van binnen hoop en geloof in het leven, zelfs toen ik werd omringd door uithongering, martelingen en de dood.”

“Ik wist nog niet dat nachtmerries zich niet aan landgrenzen houden, dat schuldgevoelens en angst grenzeloos zijn.”

“Misschien betekent vooruitgaan ook wel teruggaan naar het verleden.”

“We kunnen er niet voor kiezen om de duisternis te laten verdwijnen, maar we kunnen ervoor kiezen om het licht te koesteren.”

“Elk moment is een keuze. Hoe frustrerend, vervelend, uitputtend, pijnlijk of beklemmend onze ervaring ook is, we kunnen er altijd voor kiezen hoe we reageren.”

“Een persoon kan alles worden afgenomen, behalve één ding: de laatste van de menselijke vrijheden, namelijk in alle gegeven omstandigheden kunnen kiezen welke houding je aanneemt, je eigen weg kunnen kiezen.” ~ Victor Frankl.

“Ik kan nergens heen om te ontsnappen aan mijn ongemak; ik moet mijn ongemak gewoon voelen.”

“Door weg te lopen voor het verleden, voor mijn angst, kon ik geen vrijheid vinden.”

“Ik maakte van mijn angst een cel en draaide hem op slot door te zwijgen.”

“We kunnen ervoor kiezen om onze eigen gevangenisbewaarders te zijn, of we kunnen ervoor kiezen om vrij te zijn.”

“Wegrennen voor het verleden of vechten tegen de pijn die we nu ervaren staat gelijk aan onszelf gevangenhouden.”

“Je uiten, dus zelfexpressie, is het tegenovergestelde van een depressie.”

“Rouwrites en -rituelen kunnen een enorm belangrijk onderdeel zijn van rouwverwerking. Ik denk dat religies en culturen daarom duidelijke rouwrituelen bevatten. Er is een beschermde ruimte en structuur waarbinnen iemand de gevoelens van verlies begint te ervaren.”

“Passief zijn is anderen voor je laten beslissen. Agressief zijn is beslissen voor anderen. Assertief zijn is voor jezelf beslissen.”

“Niemand kan van jou een slachtoffer maken. Dat kan alleen jijzelf.”

“Als je niet door een deur naar binnen kunt, ga dan via het raam.”

“Om te genezen moeten we de duisternis omarmen.”

“Genezen betekent dat je de wond moet verzorgen.”

‘Tempora mutantur, et nos mutamur in illis”: de tijden veranderen en wij veranderen met ze mee.

“Tijd is het spoor waarlangs wij reizen.”

“Je eigen gedachten vormen de grootste gevangenis en de sleutel zit in je zak: de bereidheid om de totale verantwoordelijkheid voor je leven te nemen; de bereidheid om risico’s te nemen.”

Kijk naar “What my momma told me”:

Algaida, 4 mei 2020.

Con Amor,

Eva

Kerst-tip: Een Onvergetelijk Verhaal Dat Je Niet Loslaat {Dutch}

Kerstmis breekt weer aan en dat is vaak een tijd waarin we elkaar cadeautjes geven. Weet je niet wat je nu weer aan je geliefde moet geven deze kerst? Dan heb ik een cadeau-tip voor je: een onvergetelijk boek, waarvan het verhaal nog lang nagalmt.

Een enkele keer gebeurt het; je leest een boek en na de laatste bladzijde omgeslagen te hebben echoën de personen en de gebeurtenissen nog dagen na. Misschien zelfs weken of maanden; ja, zelfs jaren.

Gisèle

Gisèle van Susan Smit is zo’n boek. Het verhaal speelt zich af net voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog en vertelt het waargebeurde verhaal van de glazenierster Gisèle van Waterschoot van der Gracht, die tijdens de oorlog joodse onderduikers in huis nam. Het boek geeft een blik in het leven van kunstenaars in oorlogstijd. En hoe iedereen moest kiezen tussen buigen of barsten, goed en fout, haat en liefde. Het is alweer een paar jaar geleden dat ik dit onvergetelijke boek las.

’t Hooge Nest

Oude verzetskranten

Het bijzondere van dit aangrijpende verhaal is dat de schrijfster nu samen met haar man en drie kinderen deze prachtige villa in Naarden bewoont. Toen zij destijds verhuisde naar ‘t Hooge Nest ontdekte ze ruimten onder de houten vloeren van het huis waar oude verzetskranten en resten van stompkaarsen lagen. Naar aanleiding van deze opmerkelijke vondsten heeft ze uitgebreid onderzoek gedaan naar de geschiedenis van ’t Hooge Nest, de Tweede Wereldoorlog, de Holocaust en het (joodse) verzet. Ze is gekomen tot een ongelofelijk verhaal, prachtig geschreven en knap gereconstrueerd, waarvan ik hoop dat iedereen het leest. Omdat het zo’n belangrijk verhaal is, je nieuwe feiten leest en je meegevoerd wordt naar een wereld, waarin de mensheid tot een dieptepunt is gezonken en waarvan je je afvraagt wat jij zou doen, mocht het ooit weer zover komen. Deze vraag heeft dit boek bij mij opgeroepen. Wat zou ik doen in zulke gevaarlijke tijden? Buigen of barsten? Verraad of verzet? Iedereen heeft een keuze en hopelijk kiezen we de juiste.

Verraad

De twee joodse zussen hadden één ding gemeen: ze waren nauwelijks bang. En waar Lien vooral optimistisch was, soms zelfs tegen het naïeve aan, was Janny realistisch en veel minder positief, maar vastberaden om zich te verzetten tegen de Nazi- terreur en de jacht op hen te overleven. Vrijwel constant kropen ze door het oog van de naald en denk je bij de zoveelste zenuwslopende gebeurtenis: dit is het einde. Maar dan toch redden de zussen het weer door hun inventiviteit, hun onverschrokkenheid en hun belangrijke contacten. Tot die ene dag waarop zij en ’t Hooge Nest verraden worden. Tegen verraad is nu eenmaal niets bestand.

Onverbrekelijke liefde

Kunst, muziek en dans speelden een belangrijk rol voor de zussen en de onderduikers in ’t Hooge Nest. En op soms moeilijke momenten lachten ze met elkaar. Dat zijn de elementen die een mens sterk maken. Samen met hun vastberadenheid en de onverbrekelijke liefde die de zussen voor elkaar en hun ouders en hun gezinnen voelden.

Een ongelofelijk verhaal

Kerstmis breekt weer aan en dat is vaak een tijd waarin we elkaar cadeautjes geven. Weet je niet wat je nu weer aan je geliefde moet geven deze kerst?

Tip: het zal niet als een verrassing komen. Schenk dit boek!!

Het is een verhaal dat verteld moest worden, juist omdat het niet vergeten mag worden. Het echoot nog lange tijd na en het is onvermijdelijk om niet van deze twee sterke en moedige zussen te gaan houden. Ik dacht hier “stoere” zussen te schrijven, want deze eigenschap in een vrouw zien wij (vrouwen) over het algemeen graag – vooral in deze huidige tijd – maar je zult zien dat ik hen daarmee schromelijk tekort zou doen.

t Hooge Nest, geschreven door Roxane van Iperen. Ook verkrijgbaar als e-boek.

Lees het, geef het aan je geliefde en bazuin het rond.

Mooie vondst: de eerste bewoner van ‘t Hooge Nest was Dirk Witte, tekstschrijver van het lied “Mensch, durf te leven”.

Het leven is heerlijk, het leven is mooi
Maar – vlieg uit in de lucht en kruip niet in een kooi
Mensch, durf te leven!
Je kop in de hoogte, je neus in de wind
En lap aan je laars hoe een ander het vindt
Hou een hart vol van warmte en van liefde in je borst
Maar wees op je vierkante meter een vorst
Wat je zoekt kan geen ander je geven
Mensch, durf te leven!


Con Amor,

Eva

%d bloggers like this: