In de donkere dagen van de wereld is het omringen van licht het enige in mijn macht

Dichtbij zijn de geuren van de witte madonna lelie, de bloei van rozen en het blauw van irissen

Het gewaggel van moedereend met haar kroost en het gekraai van de oude heer

De stemmen van trouwe geliefden, dichtbij en ver weg

Het gefluister van gedeelde herinneringen die mij achterlaten met een lach

En het tevreden gespin van de poes die ik verdenk meer van de wereld te snappen dan ons aards mens

De dieren, zij zijn als een pasgeboren kind dat het licht voor de eerste keer ontmoet

Zij oordelen niet

Zij meten niet of het warme bloed stroomt voor de juiste mensen en of het hart zwaar genoeg slaat voor het juiste doel

Zij hebben en kennen geen schuld

Zonlicht fonkelt door de groene bladeren van de moerbei

Haar vruchten als snoepjes voor de merel

De oleander laat de eerste roze bloemen zien en kondigt daarmee een tijd van warmte aan

Een tijd waarin de zon weer hoog aan de hemel zal staan

De seizoenen als een zoektocht naar eenheid en heling. Zijn we daarvoor niet hier?

Om het goddelijke vuur te ontmoeten in al wat leeft?

Er lijkt een kwaad over de wereld uitgestort

Zo veel leugens iedere dag weer en zo veel verraad keer op keer

Zijn het de Bijbelse jaren?

De reis zal eindigen, het schip zal zinken, wanneer dan ook

Met tijd als rekbaar begrip, is een jaar duizend keer zo lang?

Een kleine fractie van behapbare en menselijke tijd, waarin goed kwaad wordt en kwaad goed

Sluw of onbewust zijn zaken al omgedraaid en de onnozelen hobbelen er achteraan

Geloven ieder geschreven woord. Zo is het al eens eerder gegaan

De journalist als pion van degenen met macht, de waarheid niet langer het doel

Daders worden slachtoffers

Slachtoffers worden daders

De rollen staan gebeiteld in muren

Met zwart wit de kleuren

De wijdere blik met al zijn tinten afgesloten door onverschilligheid en luie haat

Ja, zo is het al eens eerder gegaan

Bij het ontwaken brand ik een kaars

In de diep zwarte duisternis is licht

Altijd weer

In het lawaai is stilte

In de chaos is rede

In het onrecht is liefde

En in de wond is heling

Verzet je.

~

Beeld: Frida Kahlo – The wounded deer